#Kerstruil : editie 2

Ik was super blij toen ik deze ochtend het volgende las op de site van BigCityLife :

Dit jaar kreeg ik op al 16 januari de vraag of er weer van Kerstruil zou gedaan worden. Iets later kreeg ik de vraag een paar keer, zeker toen bleek dat de dochter uitgerekend is op Kerstdag. Er werd overlegd met het lief en beslist: we gaan ervoor. Dus ja, ook dit jaar doen we van #kerstruil.

Na de geslaagde editie van vorig jaar, heb ik me meteen terug ingeschreven.
Note to meself: niet vergeten om een foto te nemen van het verstuurde pakketje!
Want een terugblik in mijn blog leert me dat dit vorig jaar niet is gebeurd
(bloos, bloos…)

Wie nog zou twijfelen:
Dit mooi initiatief is zeker de moeite waard om aan mee te doen!

Groetjes
E.

Advertenties

Week 11 – 12 : Haken en rijgen

De voorbije twee donderdagen hebben we gewerkt met blikclipjes.
Mooie resultaten op de afgewerkte foto’s die Kathleen mee bracht.
Enkel heel tijd intensief.
Na de eerste les (3 uur) was dit het resultaat:

20151112_221037.jpg
Ondertussen zit het haken terug een beetje in de vingers en zijn er in totaal al 21 bloemtjes, twee kettingen en twee armbanden gemaakt.

Juist nog op zoek naar passend lint en dan kunnen de juwelen afgewerkt worden en zal ik het afgewerkte resultaat komen showen.

De roosjes gaan gebruikt worden om een handtas te maken.
Er moet dus nog wat bandwerk verricht worden alvorens we kunnen pronken met iets zelfgemaakt.

Groetjes
E.

#boostyourpositivity : Kinderen

De mail van Danone in verband met de “#boostyourpositivity blog brunch” deed me er aan denken dat ik hier nog niets heb geschreven over het laatste thema: Kinderen
En dan specifiek over quality time met de kinds en over je kalmte bewaren.

Onze jongens zijn nog klein om afzonderlijke quality time te gaan inplannen. Matias gaat iets vroeger slapen dan Jarno wat ervoor zorgt dat de oudste dan de volledige aandacht van mama en papa krijgt.
Op woensdagvoormiddag ben ik allen thuis met Matias terwijl Jarno naar school gaat. Super moment voor wat tijd alleen met de jongste spruit.

Sinds enkel dagen vind Jarno het super om met duplo blokken een toren te maken. Zeker als mama dan wat helpt en we ’s avonds een hoge toren aan papa kunnen voorstellen.

Matias wordt een echte knuffelbeer. Mijn hart smelt telkens als hij zijn kleine armpjes om mijn nek slaat.

Twee kleine voorbeeldjes die aantonen hoe deze mama van de kleine momenten met haar kroots kan genieten.

Nu lijkt het misschien alsof het bij ons thuis altijd rozengeur en maneschijn is, maar vergis jullie niet. Ook hier zijn er momenten waarop ik mijn kroots achter het behang zou plakken (dat we niet hebben :-))
Ruzie om een blokje, om net die auto,…
Als ik deze post van Misssexandthecity lees, dan kunnen er ons binnen een paar jaar nog woelige tijden te wachten staan.

Om af te ronden twee tipss voor mezelf:
Relatieveren!
En misschien wel de belangrijkste:
Genieten van de kinderen en het huishouden geen prio geven op hen.

Prettig weekend!

Groetjes
E.

Week 9 : Allerheiligen

Vorige week donderdag maakten we in de les een stuk voor Allerheiligen:

20151029_223046        20151029_223143

Ik was bij het snijden van de bloemen iets te voorbarig waardoor de calas kort gestoken zijn.
Het opzet van het stuk was om met de stelen van de cala het langwerpige van het stuk te benadrukken.
Dat zal voor een andere keer zijn 🙂

Deze week kunnen we genieten van een weekje rust.
Na de vakantie ga ik even terug naar Kathleen.
Dan maken we mooie creaties met blikclipjes
Bij de bloemschikcursus wordt er namelijk gewerkt met noten en dat hebben wij de eerste les bij Kathleen al gedaan 🙂

Groetjes
E.

#boostyourpositivity : Me and my body

Amai, deze tag van boostyourpositivity is een zware dobber voor mij…

Over het algemeen ben ik tevreden met wie ik ben.
Ok, minder kilo’s zouden zeker mogen, maar dat is een strijd die we nog moeten uitvechten.
Wat mij nog meer stoort dan de overbodige kilo’s, is vooral dat mijn lichaam het blijkbaar plezant vind om steeds nieuwe moedervlakken bij te maken…
Wat begon met enkele grote plekken op mijn rug (die storen mij eigenlijk totaal niet) is nu ondetussen al uitgebereid naar mijn gezicht, hals, schouders en armen…
De plekken worden jaarlijks gecontroleerd en al enkele zijn preventief weg gehaald (met als gevolg littekens…)
Volgens de dermatoloog kan ik aan het groeiende aantal niet veel doen
Ik kan dus enkel maar duimen dat het ooit eens stopt, of toch tenminste in mijn gezicht en hals
Voorlopig troost ik me met de gedachte dat er een jaarlijkse controle is zodat we er op tijd bij zijn als er nog maar een vleem van twijfel te bespeuren is over de goedaardigheid van de plekken.

Ik prijs me wel gelukkig dta de mind/body verhouding wel goed zit.
Aan het einde van mijn hogeschool studies, zag het er minder goed uit.
Van de ene dag op de andere zat mijn nek volledig vast.
Gelukkig kon een hernia in de nek worden uitgesloten.
Menige osteopaat sessies later ben ik van deze kwaal vanaf.
Van elke week een behandeling kon ik na een jaar overschakelen naar een bezoek om de veertien dagen.
Toen pas om de maand, om de drie maand en dan om de zes maanden.
Na bijna 3 jaar behandelen maakten we de afspraak dat ik zou bellen als ik de spanning voelde terugkomen zodat het nooit meer zover zou komen.
Nu, 10 jaar na de eerste blokage, kan ik zeggen dat ik van deze laatste optie nog niet veel gebruik heb moeten maken.
Vanaf ik enige spanning in mijn nek/schouders voel opkomen zorg ik voor de nodige rust zodat een nieuwe behandeling niet nodig is.
Het is wel goed om weten dat ik altijd terug kan gaan mocht het toch met enkel rust niet op te lossen zijn.

Er zijn zeker zaken die ik aan mijn lichaam zou willen veranderen, maar de mind/body balans is wel in evenwicht momenteel!

Groetjes
E.